Poznan, vierde dag: de pelgrimage gaat verder

Het was het laatste avondgebed hier in Poznan. Morgen is er nog een ochtendgebed in de gastparochies en daarna zoeken al deze duizenden jongeren hun bussen en treinen op en gaan naar huis. Waaronder zo’n 200 Nederlandse jongeren. Einde van een bijzondere paar dagen. Dagen van ongelooflijke gastvrijheid in de gastgezinnen, van indrukwekkende gebeden in de grote hallen, van feest in de trams en op straat, van ontmoeting met jongeren uit alle hoeken en gaten van Europa.

Nieuwjaarsnacht
De dag begon - eigenlijk - vannacht. Na een gebedswake in alle gastparochies voor de vrede die vlak voor 12 uur eindigde, werden er overal zogenaamde landenfeesten georganiseerd. In onze parochie betekende dat tot in de kleine uurtjes dansen en lachen met Italianen, Litouwers, Nederlanders en Polen. Ieder land liet iets zien wat typisch is voor dat land. En met een knipoog natuurlijk. Wij Nederlanders hebben de Polen en de anderen het liedje ’In de maneschijn’ en koekhappen geleerd. Zij leerden ons typische Poolse dansen. Grote hilariteit, helemaal toen een groepje Poolse zusters dat ook bij ons was, zich met een grote glimlach in het dansgewoel stortte.

Signs of hope
Terwijl de jongeren nog één keer samenkwamen om te spreken over waar ze in onze tijd en in hun land tekenen van hoop zien als het om vertrouwen en geloof gaat, mocht ik met bisschop de Jong mee naar een afscheidslunch met de broeders. Onze bisschop sprak daar en dankte de broeders dat ze volgend jaar naar Rotterdam komen. Hij hoopt dat het in Nederland net zo’n groot feest wordt als hier in Poznan. En hij bracht de woorden over van Arjan Plaisier, de scriba van de Protestantse Kerk in Nederland. Samen met hen, zullen we er alles aan doen om de ontmoeting in Rotterdam tot een succes te maken. De impact van de ontmoeting op de kerk hier in Poznan is enorm. Nooit eerder waren er zoveel lokale jongeren actief. Dat zou voor ons landje ook een enorm teken van hoop zijn: dat jongeren uit heel Nederland elkaar ontmoeten in Rotterdam en samen met jongeren uit heel Europa hun geloof mogen vieren.

Nederlandse Ontmoeting
In de middag tenslotte was er nog een ontmoeting voor alle Nederlanders onderling. Samen met broeder Sebastien spraken we over hoe de jongeren zelf iets kunnen bijdragen aan de ontmoeting eind 2010. En afgaande op de reacties, weet ik zeker dat we hen allemaal daar opnieuw gaan ontmoeten.

Next year in Rotterdam!
En zo eindigen - bijna - deze bijzondere dagen in Poznan. Dank je wel, Polen: het was hartverwarmend om hier te mogen zijn.
Morgen de bussen weer in. Ik hoop dat iedereen er is...

See you all in Rotterdam!
Marc Bollerman